ایده­ی “شهر-فرهنگ” چارچوبی برای برنامه ریزی شهر ایرانی-اسلامی

قسمتی از متن پایان نامه :

سابقه تاریخی

آثار مکتوبی که در آنها نشانه‌هایی از منطقه پیدا نمود گردد مربوط به سنگ نوشته‌ها و گل نوشته‌های سومری، آشوری و اورارتویی می باشد. وجود آثار درخشان تمدن اورارتویی با قدمتی سه­هزار ساله در جای­جای این سرزمین نشانی از کهنسالی آن دارد. در دوران اسلامی این سرزمین همیشه با نام «خوی» شناخته شده و نقشی بسزا در طریقه حوادث تاریخی داشته ‌می باشد. مورخان مسلمان و نیز سیاحان و سفرای فرنگی در سفرنامه‌های خود گزارش‌های جالب و مبسوطی از اوضاع و احوال آن در ازمنه مختلف نگاشته‌اند که در نوع خود جالب توجهند. تأثیر تأثیرگذار در جنگ سرنوشت ساز ترکان سلجوقی با امپراتوری روم در ملازگرد، پایگاه مقاومت‌های سلطان شیردل جلال­الدین خوارزمشاه پیش روی مغولان، میدان جنگ معروف چالدران مابین قزلباشان صفوی و امپراتوری عثمانی، مرکز سوق­الجیشی شاهزاده عباس­میرزا در جنگ‌های ایران و روس در دوره قاجار مانند آن‌هاست. واژه خوی مثل اینکهً از سده 6  میلادی در سفرنامه ها ذکر گردیده می باشد. به نوشته بلاذری در کتاب فتوح البلدان خوی جزء اولین مناطق ایران می باشد که حدود سال 20 هجری به دست سپاهیان اسلام فتح گردیده می باشد (مهندسان مشاور پویا تأثیر شهر و بنا، الف، 68:1391). پیش از تحول جنگ افزارها، خوی مهمترین پایگاه نظامی میان ایران و قفقاز، ایران و آسیای صغیر بود. در جنگ­های سلجوقیان و رومیان، ایران و عثمانی، ایران و روس، خوی غالبا مرکز جمع­آوری سپاه و قرارگاه فرماندهی و نیز با داشتن هوای مناسب تابستانگاه پادشاهان بود. چنین موقعیتی اگر از یک طرف از موجبات اهمیت و رونق و آبادانی شهر بشمار می­رفت، از طرف دیگر سبب شده­ بود که ساکنان آن از خون­ریزیها و ویرانگری­های مهاجمان و گاه­گاهی مدافعان خودی، مصون نمی­ماندند. مهاجمانی که از سوی غرب به ایران می­تاختند، چندین بار خوی را  به کلی ویران و مردم آنرا قتل عام کردند (ریاحی، 22:1378).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

3-5-2-­ وجه تسمیه

دشت خوی[1] با وضع مستعد جغرافیایی خود از قدیمی­ترین زمانها از مراکز سکونت و تمدن بوده می باشد… افسوس که در این دشت کاوشهای باستان­شناسی انجام نگرفته تا گذشته­ی این ناحیه و وضع ساکنان آن روشن گردد. تنها اشارات اندکی در دست داریم که در تحقیقات مربوط به سایر نواحی و اقوام و بر مبنای سالنامه­ها و کتیبه­های آشوری و اورارتویی آمده می باشد…پیش از تشکیل دولت ماد، اورارتوها در سده­های هفتم و هشتم پیش از میلاد در آذربایجان­غربی و مانند در خوی سکونت داشتند. مرکز این حکومت اورارتوها ” توسپا “در حوالی وان و گاهی آنی در کناره­ی ارس بود. باستان­شناسان قلعه­ی بسطام در نزدیکی قره­ضیاءالدین و نیز قلعه­ی سید­تاج­الدین در 27 کیلومتری جنوب­شرقی خوی را از یادگارهای شهرک­های اورارتویی شناخته­اند. از کتیبه­های آشوریها بر­می­آید که از قرن نهم تا پایان قرن هشتم پیش از میلاد ناحیه­ی خوی از قطور تا مرند “سان گی بوتو” نامیده می­گردید و جزو قلمرو دولت اورارتو بود. مهمترین شهر آن ” اُولخو” نام داشت که به وسیله­ی دژ “ساردوری خورد” از آن دفاع می­گردید (ریاحی، 1378: 29-30). ساردوری خورد دژی بود که یکی از پادشاهان اورارتو بنام “ساردوری” در کنار شهر اولخو ساخته بود (همان، ص23). پادشاه اورارتو در این شهر کاخی بنا کرده بود… جزء آخر ساردوری خورد و مخصوصا جزء آخر اولخو این وسوسه را بر می­انگیزد که ریشه­ی نام ” خوی” را در آنها جست­و­جو کنیم

[1] Khoy

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

 

1-3-1-­ آیا ایده شهر-فرهنگ می­تواند شهر ایرانی-اسلامی را پایدار کند؟

1-3-2-­ چگونه می­توان ایده شهر-فرهنگ را در شهر ایرانی  (خوی) تقویت نمود؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه