ایده­ی “شهر-فرهنگ” چارچوبی برای برنامه ریزی شهر ایرانی-اسلامی

قسمتی از متن پایان نامه :

مقدمه:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

همان­گونه که در بخش­های قبلی تصریح گردید،‌ شهر اسلامی در حال حاضر در واقع تنها شَبَهی از واقعیت می باشد. به نحوی که تنها نامی از آن باقی مانده می باشد تا چه رسد به شهر ایرانی–اسلامی. شهر ایرانی-اسلامی نیز به غیر از یک نام، جایگاه دیگری در میان تحقیقات علمی و فلسفی ندارد و بیشتر برگرفته از خطبه­های رهبری بوده که همواره بر تدوین سبک زندگی ایرانی-اسلامی تاکید دارند (موسی پور، 1393). شهر اسلامی نیز در تصریح به شهرهایی می باشد که در طی دوران رونق تمدن اسلامی و در دوران قبل از قرن حاضر تشکیل شده بوده­اند. در واقع مطالعه­ی شهرهای سنتی جوامع اسلامی در قرن­های قبل، رواج دهنده­ی عنوان شهر اسلامی بوده می باشد و در واقع در تمدن اسلامی در خصوص شهرسازی و اصول آن، سبک خاصی تکوین نیافته بود و یا منابع مکتوبی در دست نیست. در حال حاضر نیز در دوره­ای که آشفتگی بر ذهن و روان و ماوای بشر ساکن در شهرهای مدرنیستی حاکم می باشد، تلاشها و تحقیقات زیادی صورت می­گیرد تا اصولی تدوین گردد که بر اساس آن بتوان برای بشر عصر حاضر، مجتمع­های زیستی منطبق با شرایط کنونی حاکم بر جوامع انسانی طراحی گردد. جستار حاضر نیز چنین هدفی پیش رو دارد و کوشش در تدوین مبانی نظری برای هویت بخشی ایرانی-اسلامی به سکونت گاه­ها دارد. این بخش به موضوعات متنوعی اختصاص می­یابد: از مکاتب شهرسازی و مطالعات جامعه­شناختی و مباحث فلسفی گرفته تا معماری اسلامی و تحلیل نماد­های آن. آن چیز که مسلم می باشد اینکه ” برنامه ریزی شهری در ایران­، از نظر آموزشی، اساسی وارداتی داشته می باشد. با وجود این، شاید مهمترین مساله­ای که در مورد وضعیت فعلی برنامه ریزی شهری در کشور به چشم می­خورد بیش از هر چیز، ضعف دانش نظری نسبت به شهر می باشد ” (تبریزی و شکویی، 149:1382). گام اساسی در این سیاق، تلاشی می باشد که در جهت بومی­سازی علم برنامه ریزی محیط و شهر صورت می­گیرد. ” واقعیت آن می باشد که برنامه ریزی شهری در ایران از نظر دانش نظری در دوره­ی پیش مدرن-شبه مدرن گام بر می­دارد. این دوره، دوره­ای می باشد متکی بر علم محوری و استقبال از روش­های کمی می باشد، اگر چه برنامه ریزی شهری در ایران مهارت زیادی در بهره گیری از روشهای کمی ندارد. پذیرش پوزیتویسم و روشهای علمی متکی بر عقلانیت فنی و اخیرا توجه سیستمی از خصایص برنامه ریزی­ شهری در ایران می باشد” (همان، ص 149) و در این خلال، کوشش بر این می باشد که ابتدایی­ترین تلاشها و نخستین گام­ها را برای تدوین مبانی تئوریک سبک شهرسازی ایرانی–اسلامی برداشته گردد. هرچند کاستی­های ناشی از عدم وجود منابع تحقیقاتی مرتبط با موضوع و معضلات خاص ناشی از گستردگی مبحث،‌ معضلات و سختی­هایی به وجودمی­آورد که ناچار می­سازد گاها رویه­ای ساختار شکنانه نسبت به روش پژوهش و پارادایم رایج در تحقیقات رشته­ی جغرافیا و برنامه ریزی شهری اتخاذ گردد.

 

 

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

 

1-3-1-­ آیا ایده شهر-فرهنگ می­تواند شهر ایرانی-اسلامی را پایدار کند؟

1-3-2-­ چگونه می­توان ایده شهر-فرهنگ را در شهر ایرانی  (خوی) تقویت نمود؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه